Mente
Mente est memòria, ammentu, pessamentu.
Passare de mente est a si ismentigare de una cosa, si podet nàrrere finas essire·nche dae mente o falare dae mente. Olvidare est tèrminu poèticu.
Leare dae mente est fàghere ismentigare: m'as leadu dae mente chi devia andare a Piaghe.
Passare in mente est a s'ammentare de una cosa, su matessi che bènnere a mente.
Tènnere a mente est imparare, istudiare, ischire.
Pònnere mente est sinònimu de ubbidire, ma at finas su sinnificadu de: sighire sos cussizos de calecunu (it. dar retta a ...., non far di testa propria): pone mente a su chi ti naro deo, a su chi ti narat su coro.
Rùere a mentes in segus, est a rùere a bentre a chelu.