In 10 puntos: doveres e deretos de
comunicare
1 Su sardu est sa limba istòrica de sa
Sardinna, sinzale primu de s'identidade natzionale de sos Sardos
2 Su sardu est sa sienda nostra prus
manna e, che a totu sas àteras limbas, est patrimòniu distintu de
s'umanidade
3 Sa presèntzia ufitziale de su sardu
in onzi àmbitu e impreu est garantzia de paridade cun sas
àteras limbas e cunditzione de su tempus benidore suo
4 Onzi forma locale o individuale de limba
est sa base naturale e bia de sa limba sarda, manifestatzione e
garantzia de sa bida sua.
5 Sa
connoschèntzia e sa pràtica individuale e sotziale
de su sardu nd'assegurat sa fortza sua
de oe e de cras
6
Onzunu,
in onzi logu e ocasione privada e ufitziale tenet su deretu de faeddare su sardu, de
l'iscrier e de lu legher.
7 Sa
norma iscrita de riferimentu o istandard est unu cumplementu de sa
limba orale e de sas variedades locales de sa limba matessi.
Duncas no las escludet e no las sustìtuit. Est che una bandera
pro sos Sardos, chi mèdiat sa richesa e diversidade de sa limba
faeddada dae onzunu cun s'universalidade e comodidade de unu modellu
iscritu pro totus.
8 S'iscritura,
duncas, afortit sa limba sarda faeddada, est sinzale de continuidade
istòrica, garantzia de progressu e mèdiu chi
nd'assegurat sa presèntzia in onzi logu e tempus.
9 Sa connoschèntzia e pràtica
de àteras limbas est mèdiu de cuncambiu cun sos
àteros e non podet minimare o negare su deretu de onzunu
de nois a sa pràtica ufitziale de sa limba nostra.
10 Onzunu podet e devet fagher sa parte sua
pro afortire sa limba sarda. Lu devet fagher "como" e "inoghe"
ca nemos mezus de sos Sardos podet assegurare sa bida de su sardu.
|
