In sos ùrtimos annos, organismos che a su  PenClub, Linguapax, Ciemen (mescamente a pustis de sa Decraratzione Universale de sos Deretos Linguìsticos de su 1996), e semper cun prus fortza s'Unesco (chi in su 2001 at propostu a totu sos guvernos sa Decraratzione subra de sa Diversidade Culturale sua), sunt narende a boghe arta chi mai che a como sunt in perìgulu sas limbas de su mundu e sa diversidade linguìstica.
Medas atziones e leges ant finas proadu a firmare su fenòmenu de indebilitamento o morte de sas limbas. Ma no est semper chi a sas paràulas currispondent sos fatos. Antis, custos ùrtimos, a ss'ispissu, sunt contràrios a sos matessi printzìpios giurìdicos e a sos proclamas polìticos.
Est su casu de su Decretu Bersani de su 4 de trìulas de ocannu (in s'elencu allegadu a s'artìculu 25), chi in cabu a tres annos cundennat sa lege 482 de su 1999 a minimare de su totu su finantziamentu pro sas minorias linguìsticas.
In pràtica, in giru de tres annos, s'agiudu a sas limbas minoritàrias, chi como est de pagu prus de 9 milliones de èuros pro totu sas minorias de s'istadu italianu, diant currispòndere a prus pagu de su mesu. E a pàrrere de calicunu a prus pagu de 2 milliones! Si cumprendet deretu cantu paga diat èssere sa parte chi diat tocare a sa limba sarda.
De seguru prus pagu meda de sos 20 milliones de èuros chi una delìbera de sa Regione Sarda ponet a duisponimentu pro fàghere imparare a sos Sardos sa limba inglesa. Nemos s'at a pessamentare o at a èssere contràriu a gastare su dinare pro custa finalidade si a su sardu at a èssere destinadu su matessi dinare o finas de prus.